Iquitos y la selva!!!

Na een slapeloze nacht op de nachtbus ben ik terug in Lima,voor eventjes weliswaar want dinsdagavond stap ik het vliegtuig terug op richting Bélgica.

Ik kan nog altijd niet geloven dat mijn tijd in Peru er echt bijna opzit…

Wat heb ik de afgelopen maand zoal uitgestoken?
Na mijn reis naar Argentinië heb ik nog drie weken stage gelopen. De stage is een beetje in mineur geëindigd, maar ik ben nog altijd heel blij met mijn keuze en ik heb hier veel geleerd.
De week na mijn laatste week stage ben ik in Lima gebleven om te werken aan enkele papers die ik nog moest schrijven en om gewoon nog wat van Lima te genieten.
Op 6 december hebben we naar goede Belgische gewoonte ook Sinterklaas gevierd! We hebben allemaal ons schoentje gezet :)

En op 7 december ben ik op reis vertrokken richting Iquitos, een stad gelegen in de selva (het regenwoud), samen met Annelien, Ruth en Kristien (ons nieuwe huisgenootje, ook uit België). Toen we uit het vliegtuig stapten in Iquitos viel de warmte echt op ons neer!!! Zo vochtig…ik heb goed gezweet!!!
De eerste dag zijn we in Iquitos gebleven en hebben we een tour van 4 dagen en 3 nachten in de selva geboekt. Iquitos is heel anders dan Lima, je ziet er bijna geen auto’s maar het krioelt er van de mototaxi’s (taxi’s op 3 wielen) en de bussen hebben er geen ramen, dat is immers niet nodig met die warmte. We hebben verschillende ritjes gemaakt in die mototaxi’s en dat was toch telkens een belevenis :) Ik denk dat veel van de bestuurders van de mototaxi’s (altijd mannen) het vooral heel leuk vonden om rond te crossen met vier blanke meisjes achterop.
Woensdag 8 december zijn we dan ’s morgens vroeg vertrokken richting onze lodge in het regenwoud, die gelegen was aan de rio cumaceba op zo’n 260 km van Iquitos.
Eerst zijn we met de taxi (dit keer een gewone taxi) gereden tot Nauta, een stadje op zo’n twee uur rijden van Iquitos en vandaar zijn we verder gegaan met de boot.
Bij aankomst bij onze lodge hebben we kennis gemaakt met onze gids (Romin), die al heel zijn leven in het regenwoud woont. Ik zet zeker wat foto’s van onze lodge online zodat jullie die ook eens kunnen zien, maar ze was dik in orde! Er was een douche, een WC, een bed met een muskietennet over, meer moet dat niet zijn! Uiteraard was er geen elektriciteit, geen internet, geen ontvangst voor de gsm, maar dat vond ik juist zalig! Zo enkele dagen afgesloten van de buitenwereld kunnen af en toe echt goed doen!
Hoewel ik wel moet toegeven dat ik toch echt een stadsmens ben, ik heb super hard genoten van mijn verblijf in de selva, maar ik zou er nooit kunnen wonen.
Maar het is wel ideaal om tot rust te komen, het enige ‘lawaai’ dat je hoort is het geluid dat alle dieren die in het regenwoud wonen maken en het geronk van de motoren van de bootjes.
Het is ook indrukwekkend om te horen hoe de geluiden verschillen ’s nachts en overdag.
De eerste namiddag zijn we op een klein bootje gaan varen op de rio cumaceba op zoek naar verschillende soorten vogels. We hebben inderdaad heel wat vogels gezien en ik vond het ook zalig om gewoon te luisteren naar al de geluiden en te genieten van de natuur. Zo’n boottochtje kan ook wel spannend zijn aangezien er af en toe wel eens een vis in de boot durft te springen. Het is toch altijd even schrikken als daar plots een vis ligt te spartelen.
Wat de beten betreft: dankzij een goede laag muggenmelk viel dat goed mee, tot dan toe…
Die eerste avond zijn we vroeg in ons bedje gekropen, we waren allemaal moe en als er geen elektriciteit is valt er ook niet zo veel te doen natuurlijk. Zo een nacht in het regenwoud is toch best spannend hoor! Al die geluiden…en als je naar de WC moet is het toch altijd hopen dat er geen een of ander vies beest in de wc-pot zit. Hetzelfde bij het douchen trouwens, een keer had ik bezoek van een vies, groot, vliegend sprinkhaanachtig beest, ik heb me nog nooit zo snel gewassen!
Donderdagochtend hebben we een ‘caminata en la selva’ (een wandeling door het regenwoud) van een 4 à 5 uur gemaakt. Dat was de moeite!!!! Gewoon al het feit dat je door het regenwoud aan het wandelen bent is een fantastische gedachte. We hebben veel insecten gezien, aapjes, vogels, spinnen, een stekelvarken,…gedronken van het water van de lianen..een heel avontuur!
Een groot nadeel: de muggen!!!! Ik had me helemaal ingesmeerd met muggenmelk, behalve mijn gezicht en dat was precies niet zo slim. De muggen hebben mijn gezicht echt bijna leeggezogen en dan dat voortdurende gezoem rond mijn oren. Op een bepaald moment stond mijn gezicht echt precies in brand en kon ik aan niets anders meer denken dan aan die jeuk. Maar goed, dat hoort er nu eenmaal bij.
In de namiddag hebben we een bezoek gebracht aan de het dorpje van onze gids, Puerto Miguel. Het was heel interessant om te zien hoe de mensen daar wonen en leven, hoewel ik me toch ook een beetje ongemakkelijk en een voyeur voelde.
Die avond hebben we ook nog een avondwandeling gemaakt in het regenwoud. Super spannend!!! Al die geluiden, en het feit dat je bijna niets ziet…brrr! Er waren ook heel wat vliegende kakkerlakken, een is zelfs onder mijn bloes gevlogen, ik kan jullie verzekeren dat dat niet aangenaam was! Maar toch heb ik genoten van de toch, we hebben weer heel wat dieren gezien: tarantulas, andere spinnen, een grote pad, ratjes, etc.
Het is weer moeilijk om het allemaal met woorden te beschrijven, maar de foto’s zullen het al wat levendiger maken!
Vrijdagochtend zijn we gaan vissen! Super grappig, hoewel ik wel beseft heb dat ik geen ‘vistype’ ben. Voor even vind ik het leuk, maar na een tijdje is het toch wat saai, zo staren naar een hengel in het water. Maar ik heb toch twee vissen gevangen: een piraña en een katvis (daar had ik nog nooit van gehoord). Bij het middageten hebben we onze vangst mogen opeten, best lekker!
In de namiddag zijn we dolfijnen gaan spotten, geen gewone dolfijnen, roze dolfijnen!!! Ze hebben ook een andere vorm dan grijze dolfijnen. En na het overwinnen van onze angsten hebben we ook gezwommen in de rivier! Dat was toch wel spannend want er zitten heel wat (vieze) beesten in dat water, gelukkig heb ik niks gevoeld of gezien. En de duik was heerlijk verfrissend. Ik denk wel dat onze gids en bootbestuurder zich kostelijk geamuseerd hebben toen. Daarna hebben we nog een beetje verder gevaren om te genieten van een prachtige zonsondergang…Die avond hebben we ook nog een tochtje gemaakt op de boot op zoek naar caimannen, jammer genoeg zijn we er geen tegen gekomen. Maar het was toch weer een hele belevenis om in het donker op dat bootje te zitten. En de sterrenhemel was prachtig, ik heb nog niet vaak zoveel sterren gezien!
De laatste dag (zaterdag) zijn we heel vroeg opgestaan (op 10 voor 4 op precies te zijn) om naar de zonsopgang te gaan kijken. Weer in het donker het bootje op…we waren al even onderweg toen we plots stopten en naar de kant gingen, waar de gids duidelijk iets gezien had. Plots greep hij ergens naar met zijn hand en eerst dacht ik dat hij een slang vasthield, maar het bleek een caiman te zijn!!!! Dus we hebben er toch een gezien en we hebben hem zelfs allemaal geaaid en vastgehad! Daarna heeft hij heel de tijd bij ons in het bootje gezeten omdat de gids hem ook aan andere mensen die nog in onze lodge verbleven wou laten zien.  De zonsopgang was ook fantastisch mooi, misschien zelfs nog mooier dan de zonsondergang.
Die laatste voormiddag zijn we ook nog gaan slingeren aan lianen! De gids had een steuntje gemaakt voor onze voeten (hij had ingezien dat wij nooit puur op onze armspieren aan die lianen zouden kunnen slingeren), en zo konden we echt goed slingeren. Echt super leuk! We voelden ons allemaal eventjes Jane.
Als afscheid heeft het regenwoud ons ook nog getrakteerd op een onweer zoals je ze volgens mij alleen maar in het regenwoud tegenkomt. De knallen van de donders waren zo luid dat de grond werkelijk daverde. Dat had ik nog nooit meegemaakt, het was toch een beetje eng. Gelukkig duurt zo een onweer nooit lang.
En dan zijn we de boot weer opgekropen richting Nauta. Onze vierdaagse in de selva zat er weeral op. Het was een hele belevenis die ik nooit zal vergeten!!!!

Zondag 12 december waren we dan terug in Lima en maandagavond zijn we met de nachtbus richting Trujillo (een stad ten noorden van Lima, aan de kust) vertrokken. Tja, het zijn de laatste dagen in Peru, we moeten het ervan nemen nietwaar?
Dit was een heel ander soort vakantie, veel rustiger: wat aan het strand liggen, op het gemak Trujillo wat verkennen, lekker eten, veel lezen…heerlijk ontspannen dus.
Ik ben ook in de zee geweest, super koud!!! Maar ik kan hier toch niet vertrekken zonder in de stille oceaan geweest te zijn?
Gisterenavond heb ik de nachtbus terug genomen en nu ben ik sinds enkele uurtjes terug in Lima. Ik ben van plan nog met volle teugen te genieten van mijn laatste vier dagen hier.

Vier maanden is eigenlijk toch maar kort. Het is beter dan niets natuurlijk, ik wil niet ondankbaar overkomen, maar ik heb het gevoel dat ik nog niet echt ‘klaar’ ben om naar huis te gaan. Maar het zal wel moeten, er staan immers heel wat verplichtingen op mij te wachten in België!

Ik doe mijn best om zo snel mogelijk nog wat foto’s online te zetten, maar deze laatste dagen zullen nogal druk en hectisch worden dus misschien zal het pas lukken als ik terugben in België.

Groetjes vanuit Lima, waar de zon schijnt!!!!