Het leven zoals het is in Lima

Vandaag ben ik al weer 4 weken in Lima…en toch heb ik het idee dat ik gisteren nog in Leuven was, mijn pakken aan het maken. Het feit dat de tijd snel gaat, is een goed teken, nietwaar? J

Ondertussen ben ik al meer dan 2 weken aan de slag in het Centro Dia in Villa El Salvador. Dit is een dagcentrum voor psychiatrische patiënten , vooral met schizofrene problematiek . Het is een toffe groep, hoewel ze ook vermoeiend kunnen zijn! De dag begint telkens met het gebed waar ik doorgaans niet veel van versta want ze lezen zelf voor en vaak spreken ze niet al te duidelijk. Daarna is er telkens een uur sport , tot nu toe was dat voetbal. Het is nog maar eens bevestigd dat ik werkelijk geen voetbal kan spelen! Daarnaast zijn er ook workshops of groepsgesprekken en ze worden ook zo veel als mogelijk individueel gezien. Ik heb echter wel de indruk dat dat minder is dan ze zelf zouden willen. Tot nu toe was er ook maar een enkele psychologe en zij kan inderdaad onmogelijk iedereen elke week individueel zien, daarvoor is de groep te groot. Hopelijk kan ik daar dus al wat bij helpen. Tot nu toe ben ik elke dag naar het Centro Dia geweest, maar ik zou graag zelf wat meer afwisseling hebben en ook op andere plaatsen werken. Dat is ook de bedoeling, en uiteindelijk zal het ook zo zijn, maar alles heeft hier wat tijd nodig. Poco a poco J
Voor mij is het goed zo, ik heb geen haast, het Centro Dia is ook al heel interessant!

Wat heb ik nog gedaan de afgelopen weken?
Het weekend van 15 oktober is Charlotte – een vriendin vanuit België – toegekomen in Lima. Zij zit op dit moment in Pisco, een stad die op zo een vier uur rijden ten zuiden van Lima ligt. Ze is daar ook vrijwilligerswerk aan het doen. Voor ze naar Pisco vertrok, is ze twee dagen in Lima gebleven en hebben we samen Lima wat verkend. Het waren leuke dagen! Het was haar eerste keer in Zuid-Amerika en het was grappig en leuk om haar verwondering te zien. Ik kijk er al naar uit om haar te gaan bezoeken in Pisco!

Voor de rest zijn we ook al verschillende keren uitgenodigd om te gaan eten bij familie van mijn vriend. Beetje bij beetje begin ik een zicht te krijgen op de familie, wie bij wie hoort enz. Het is een gigantische familie! En aan de kindjes van zijn neven en nichten word ik telkens voorgesteld als ‘tia Lotte’, ondertussen ben ik dus al tante J. Het eten is hier trouwens nog altijd even lekker als vorig jaar en ik eet nu ook veel meer echt typische peruaanse gerechten. Het is echt genieten, ik denk wel dat ik al enkele kilootjes rijker ben…

Afgelopen vrijdag ben ik ook nog eens in Casa Marfil geweest, het huisje waar ik vorig jaar woonde.
Het was wel even raar om er te komen en de nieuwe bende Belgische meisjes te zien in plaats van mijn huisgenootjes van vorig jaar. Maar het was ook leuk om er nog eens te komen en het was een heel gezellige avond!!

En in tegenstelling tot vorig jaar laat de zon zich zeer regelmatig zien! Het is echt al warm geweest en het is nog maar lente! Vorig jaar hebben we pech gehad, want toen is het pas beginnen opwarmen eind november begin december. Ik ben blij dat het dit jaar anders is! Ik voel wel al dat ik voorzichtig ga moeten zijn deze zomer, want de zon brandt hier enorm hard! Mijn witte velletje kan dat niet zo goed aan J

En zo gaan de dagen hier voorbij, nu is het ook al weer 7u ’s avonds. Morgen is het 1 november, ik moet dus niet gaan werken en deze avond gaan we nog naar een verjaardagsfeestje. Het is ook Halloween (hier wordt dat behoorlijk gevierd), vorig jaar zat ik op dit moment in Argentinië, ik weet dus niet hoe het hier juist aan toe gaat, ik ben benieuwd!!

Besos!!

Fotootjes!

De eerste fotootjes staan online!!
Een verslag over de eerste werkervaringen volgt nog, nu is het net iets te mooi weer om binnen te blijven, de zon roept :)

zonnige groetjes vanuit Lima!

La parroquia

Ondertussen ben ik weeral meer dan een week in Lima. Langzaam maar zeker geraak ik meer en meer geïnstalleerd in mijn appartementje. Nu ik dit schrijf, bedenk ik dat ik nog altijd geen foto’s heb getrokken om online te zetten zodat jullie het ook eens kunnen zien.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik nog geen foto’s heb genomen, schandalig, ik weet het.
Maar tot nu toe heb ik nog niet veel nieuwe dingen gezien in vergelijking met vorig jaar, en ik vergeet ook mijn fototoestel mee te nemen… maar ik zal toch eens moeten beginnen met wat foto’s te nemen, nietwaar?

Afgelopen dinsdag ben ik, zoals ik geschreven had, voor het eerst naar Villa el Salvador geweest.
Om 7u ’s morgens stond Lucho – een pracht van een man ( zij die hem kennen zullen dit beamen J) en die mij helpt bij het werk dat ik hier zal doen – aan mijn deur. Het deed wel een beetje pijn om zo vroeg op te staan! We hebben samen de bus naar Villa El Salvador genomen , zo weet ik ook hoe ik daar geraak, niet onbelangrijk . De bus zat lekker vol, niet ongewoon voor dat uur van de dag. Het goede is wel dat ik maar een half uurtje onderweg ben met de bus van bij mij thuis tot aan de parochie in Villa El Salvador, werkelijk heel kort naar limanese (of limeense? Of…?) normen J
In de parochie werden we onthaald met een heerlijk ontbijt. Daarna hebben we de parochie wat verder verkend en hebben ze me het vernieuwde huisje getoond waar enkele zusters verblijven en waar ik ook altijd kan verblijven wanneer ik dat wil. Vorig jaar heb ik dat huisje ook gezien en er is inderdaad veel veranderd, zeker naar veiligheid toe. Toch ben ik blij dat ik daar niet woon. Wonen en werken op dezelfde plaats lijkt mij niet het beste idee.

Daarna hebben we ook verschillende plaatsen bezocht waar ik ga werken. Hoe ik mij tijd ga verdelen en hoeveel ik waar ga werken zal met de tijd duidelijk worden, in het begin zal het een beetje zoeken en aftasten zijn.  Iedereen was wel al goed op de hoogte van mijn komst!
Ik heb wel de indruk dat ze enorm hoge verwachtingen hebben van mijn capaciteiten, ik denk dat ze vergeten dat ik nog maar pas ben afgestudeerd en dus nog niet echt veel ervaring heb. Nu ja, we zullen wel zien, het is alleszins heel duidelijk dat ze mijn komst enorm appreciëren en dat is leuk om te zien en weten natuurlijk.
Iedereen is ook super vriendelijk en ze hebben het voortdurend over Bruno en Myra (als jullie dit lezen, ze zijn jullie zeker nog niet vergeten!! J) twee Belgen die vorig jaar ook vrijwilligerswerk hebben gedaan in Villa el Salvador.
Na een lekker middagmaal – het eten is hier echt veel te lekker, moest ik kunnen ik zou de hele dag door eten  - en na even wat gerust te hebben zijn we terug gekeerd naar Surco, waar ik woon.

Zo, een kort verslagje van een boeiende dag!
Eens ik wat meer ingewerkt ben, zal ik daar zeker ook wat meer over schrijven. En wat de foto’s betreft: ik doe mijn best…J

Un beso y abrazo!

Goed aangekomen

Erg veel heb ik nog niet te vertellen maar alvast een kort berichtje voor de geinteresseerden :)

Na een lange en vermoeiende (lees: zo goed als slapeloze) reis ben ik maandagochtend stipt om iets na 7 geland in Lima. Jammer genoeg was mijn vliegtuig niet het enige vliegtuig dat op dat moment landde, amai er was veel volk bij de migratiecontrole! Ik heb dan ook een hele tijd in de rij mogen staan, noet goed voor de zenuwen. Mijn vriend, die ik al 9 maand niet meer gezien had, stond mij namelijk op te wachten en nu het weerzien zo dichtbij kwam, was ik toch wel wat nerveus :) Maar het was een fantastisch weerzien!
Van de luchthaven zijn we direct naar mijn appartementje gegaan, toch wel een behoorlijke trip in de taxi! Moesten ze hier wat rustiger rijden, was ik onderweg zeker in slaap gevallen want ik was best moe. Ik had echter al heel snel door dat het verkeer nog altijd even zot en chaotisch is al vorig jaar :)
Het was ook wel spannend om toe te komen bij mijn appartementje want ik had het zelf nog niet gezien (mijn vriend wel al), maar ik ben zeer tevreden tot nu toe, zowel van het appartementje als van de buurt. Heel wat minder lawaai van het verkeer tegenover waar ik vorig jaar woonde. En alle belangrijke zaken zoals bank, supermarkt, wasserette op loopafstand.
Ik zal zo snel mogelijk eens wat fotootjes online zetten.

Het gaat hier dus heel goed tot nu toe. Ik ben alleen nog altijd heel moe en heb nog last van de jetlag en ook van mijn darmen (onze arme europese darmen zijn ook niets gewoon), ik hoop dat dat tegen volgende week, wanneer ik voor het eerst naar Villa El Salvador zal gaan, beter zal zijn.
Het is leuk om terug door de straten van Lima te lopen, maar ik besef wel weer dat het een ongelooflijk grote stad is. Ik weet niet of ik hier ooit echt mijn weg goed zal kennen, ik ga dat alleszins nog niet tot mijn doel stellen want dat geraak ik alleen maar gefrustreerd :)

Zo, dit was al een eerste kort berichtje over mijn aankomst in Lima. Volgende week begint zoals gezegd het echte werk, daar zal zeker ook een verslag van volgen!

veel groetjes vanuit Lima!!!