Ya un mes...

Oei oei, het is weer al eventjes geleden dat ik nog op mijn blog geschreven heb!
Ik ben nu al een volledige maand in Lima, zo zot! Soms wou ik dat ik de tijd eventjes kon stil zetten want het gaat allemaal zo snel dat ik het zelf amper kan bijhouden!

Het gaat hier dus nog altijd heel goed. Het weer valt nog altijd beter mee dan ik had verwacht, de zon laat zich echt behoorlijk vaak zien. Gisteren moesten we op de universiteit zijn en ik heb zeker een uur op het gras (de campus is echt super sjiek!) in de zon gelegen. Zalig!
En deze morgen werd ik wakker en dacht ik dat ik me overslapen had omdat het zo licht was in de kamer, maar toen ik buitenkwam bleek gewoon de zon te schijnen! Normaal is het hier ’s morgens vroeg altijd grijs, dus dat was echt een heel aangename verrassing! De lente komt eraan…hopelijk :)

Op de stage gaat het met ups en downs, maar ik probeer me op te trekken aan de goede momenten! We zijn nog altijd redelijk veel alleen en dat maakt het soms wel moeilijk. Hoewel de patiënten langzaamaan beginnen toe te stromen is het soms nog zo dat er gedurende een hele dag geen patiënten langskomen en dan duren de dagen wel wat lang. Dinsdag hebben we trouwens onze eerste ‘taller’ (=workshop) moeten geven over ‘disciplina en casa’ (=discipline thuis). Het was een workshop voor ouders over hoe ze hun kinderen regels moeten opleggen etc. De workshop is echter wat tegengevallen, wat ik echt wel jammer vind. Ondertussen kan ik het echter al wat meer relativeren en denk ik ‘volgende keer beter!’. We blijven optimistisch :) Wat ook wel frustrerend is, is dat mensen niet noodzakelijk komen opdagen ook al hebben ze een afspraak. Daar had een van onze begeleidsters ons wel al voor gewaarschuwd, maar toch, je moet daar echt wel mee leren omgaan. Net zoals ik ook moet leren omgaan met het feit dat er mensen komen met een erg verhaal die dan niet meer terugkomen. Ik heb het er soms toch wat moeilijk mee om afstand te kunnen nemen van de dingen die de mensen hier komen vertellen, want het zijn vaak geen mooie verhalen.
Vandaag heb ik ook weer een eerste gesprek gedaan met een moeder die kwam voor haar zoontje van 6 jaar, en voor de eerste keer heb ik ook eens wat vragen gesteld die niet op het blad stonden, ik was/ben fier op mezelf! Het is toch raar, in de ogen van de mensen die hier komen zijn wij ‘echte’ psychologen en ze denken echt dat wij een antwoord hebben voor al hun problemen, maar zelf besef ik dat ik nog heel veel te leren heb. Al die theorie is mooi, maar de praktijk is (jammer genoeg) helemaal anders! Ondertussen hebben we ook al een ‘eigen’ patientje, normaal gezien moest hij vandaag komen maar hij is jammer genoeg niet gekomen. Hopelijk komt hij volgende week wel. En zo zit mijn derde stageweek er al op!
Volgende week gaan we nog een weekje werken, en dan nemen we een weekje vakantie om Peru eens wat te gaan verkennen. Na een maand beginnen de reiskriebels toch wel te komen!!! Ik zal veel foto’s nemen en dan volgt er zeker een uitgebreid verslag.

Ook al is het soms moeilijk op de stage, ik ben toch heel blij dat ik keuze gemaakt heb om naar Peru te komen. Mijn stage ziet er hier misschien wel helemaal anders uit dan in België, maar ik zal er zeker ook veel uit leren. Ik zal alleszins mijn plan kunnen trekken! En het is gewoon ook zo leuk om terug te zijn in Zuid-Amerika. Ik heb het blijkbaar toch harder gemist dan ik dacht. De groep is ook echt heel leuk, zonder de andere ‘belgas’ zou het al helemaal anders zijn! En ook de andere huisgenootjes zijn super tof, ik ben echt met mijn gat in de boter gevallen :)

De weekends zijn ook altijd al heel leuk geweest. Twee weken geleden zijn we op zondag naar ‘La Punta’ geweest, een soort schiereilandje dat vasthangt aan Lima. De foto’s staan al online. Daar heb ik mijn eerste Peruaanse Ceviche gegeten, en die heeft me super goed gesmaakt! We hebben er ook een boottochtje gemaakt en gewoon wat genoten van de zee. Een ideale zondag! Vorige week zaterdag was Dorien jarig en dat hebben we ’s avonds goed gevierd door zelf pizza’s te maken en veel zelfgemaakte sangria te drinken. Ik denk/hoop dat ze het een leuke verjaardag vond! Ik vind het trouwens jammer dat ik hier zelf niet verjaar :)
Vorige zondag zijn we dan naar het strand geweest. Het was redelijk fris maar ik heb er toch van genoten. Dat vind ik toch echt wel een grote charme van Lima: dat het aan de zee ligt. Op weg naar onze stage zie ik de zee, super leuk, toch? En als het wat warmer begint te worden kunnen we ook in de zee in plaats van er alleen maar naar te kijken!

En voor ik afsluit nog een kleine mededeling: ik heb een fitnessabonnement genomen! Diegene die mij een beetje kennen, weten dat ik alles behalve sportief ben, dus ik vind het wel grappig dat ik hier nu een fitnessabonnement genomen heb. Maar we hebben er bijna allemaal een, dus we kunnen elkaar aanmoedigen om te gaan sporten en ik ben toch al drie keer geweest! Het is ook super dicht bij ons thuis, waardoor de drempel om te gaan al wat kleiner is. Ja ja, wie weet kom ik wel zeer sportief terug (hmhm)

Ziezo, tot zover deze update!
Veel groetjes van Lima!!!!