Los primeros días

Nu ik al bijna drie dagen in Lima ben, wordt het tijd dat ik eens iets schrijf op mijn blog.
Na veel bagagestress maar gelukkig een rustige vlucht zijn we maandagochtend in de vroege uurtjes geland in Lima. Ik was toch blij om na 12 uur weer vaste grond onder mijn voetjes te hebben en het is een heerlijk gevoel om weer in Zuid-Amerika te zijn!
Eens voorbij de douane was het wachten op de bagage, iets wat ik elke keer weer spannend vind, maar al onze zakken (het waren er heel wat!) zijn mooi samen met ons aangekomen in Lima. 
Er waren twee grote taxi's nodig om ons en onze zakken naar Casa Marfil, ons stekje voor de komende maanden, te brengen. Het was een spannend ritje dat direct een goede kennismaking inhield met de peruviaanse rijstijl. Verkeersregels kennen ze hier niet echt, wie eerst is, heeft voorrang en in plaats van hun pinkers te gebruiken zitten ze hier voortdurend te toeteren. De meeste auto's die je hier ziet rondrijden zouden bij ons ook al jaren niet meer door de keuring geraken, soms hangen ze echt bijna letterlijk met plakband aan elkaar. De straat oversteken is ook altijd een beetje spannend maar we beginnen het al te leren.

Ons huisje, Casa Marfil, is super gezellig, we hebben het echt getroffen! Boven is er een leuk terrasje, waar ook de meeste van onze kamers op uit komen. Beneden is er een gemeenschappelijke ruimte en ook een keuken, een echt huisje dus! Er is ook een supermarkt super dichtbij die we al verschillende bezoekjes hebben gebracht. We hebben trouwens al verschillende keren van het zonnetje kunnen genieten op ons terrasje, iets wat blijkbaar eerder uitzonderlijk is voor de winter in Lima, maar je hoort ons zeker niet klagen!

Gisteren hebben we voor de eerste keer een bus genomen, ook een heel avontuur! Je hebt hier geen buslijnen, maar op elke bus staan de namen van de grote straten waar ze doorrijden en er is ook telkens een mannetje dat luidkeels staat te roepen waar de bus naartoe rijdt. Je hebt ook bussen in alle maten en soorten. Ik heb het systeem nog niet helemaal door maar dat komt zeker nog wel!

Deze eerste dagen hebben we ons al vooral bezig gehouden met praktische zaken en natuurlijk ook met een eertse verkenning van Lima. De stad is alleen zo gigantisch groot dat ik denk dat ik zelfs na 4 maanden vele delen van Lima nog niet goed zal kennen. Het is toch wel even wennen als je een stadje zoals Leuven gewoon bent. Het is ook weer een heel ander Zuid-Amerika dan Argentinië, maar er zijn ook zeker gelijkenissen, zoals het feit dat de mensen hier super vriendelijk zijn en je helpen waar ze kunnen. Soms voelen we ons ook wel een attractie als we met ons negen over straat lopen, want met ons europese uiterlijk vallen we hier natuurlijk heel hard op.

Morgen hebben Lore (mijn stagegenootje) en ik een eerste afspraak met onze stagebegeleidster. We moeten naar de Universidad de Lima, en het zal al een hele onderneming worden om daar te geraken, we moeten bijna heel Lima doorkruisen! We moeten ook nog uitzoeken welke bus we moeten nemen...super spannend allemaal!

Straks gaan we nog iets eten en dan zal ik toch maar weer vroeg mijn bedje inkruipen want het zijn vermoeiende dagen en de jetlag is ook nog niet verwerkt.
Het is moeilijk om de eerste indrukken hier neer te schrijven, want het zijn er veel te veel, maar ik heb mijn best gedaan toch een beetje een beeld te schetsen van mijn eerste daagjes hier.
Wordt vervolgd!